Anastasian Wall

Anastasian Wall (Qədim Yunan: Ἀναστάσειον Τεῖχος, Anastáseion Teîchos; Türk: Anastasius Suru) və ya Thrakiya Uzun Divarları (Yunan: Μακρὰ Τείχη τῆς Θράκης, Makrà Teíchē tês Thrákēs) və ya sadəcə Uzun Divar (Qədim Yunan: Μακρὸν τεῖχος; Türk: Uzun Duvar) 64 km (40 mil) Konstantinopolun qərbində yerləşən qədim daş və torpaq möhkəmlikdir, Şərqi Roma İmperiyası tərəfindən 5-ci əsrin sonlarında tikilmişdir.

Tikinti

Əvvəlcə təxminən 56 km (35 mil) uzunluğunda olan bu divar Çatalcadan Qara Dəniz sahilindəki Evcik İskelesi ilə Thrakiya yarımadasını keçərək Silivrin (antik Selymbria) 6 km (3,7 mil) qərbindəki Marmara Dənizi sahilinə uzanır. O, şimaldan cənuba doğru bu günkü Karacaköy Merkez, Gümüşpınar, Pınarca, Kurfallı, Silivri, Fener və Alipaşa, Silivri məkanlarından keçirdi. Divarın qalıqları Karacaköy‑dəki Gümüşpınar kəsişməsində, Yalıköy‑dəki Hisartepe‑də, İhsaniyə‑dəki Pınarca‑da və Kurfallı kəndində görünür. Divar Şərqi Roma İmperiyasının paytaxtı Konstantinopol üçün əlavə xarici müdafiə sisteminin bir hissəsi idi və ehtimal ki, 7-ci əsrə qədər istifadə olunmuşdur.

Divar İmperator Anastasius I (r. 491–518) adından götürülmüşdür. Lakin, Leo I (r. 457–474) dövründə 469-cu ildə və Zeno (r. 476–491) dövründə 478-ci ildə bu möhkəmliyin artıq mövcud olduğuna dair sübutlar var və o, 507‑dən 512‑yə qədər Anastasius tərəfindən saxlanılıb yenilənmişdir. Divarın qalınlığı 3,3 m (11 ft) və hündürlüyü 5 m (16 ft)-dən çox idi. O, Konstantinopolu Qərbdən Hunlar, Slavyanlar və Bolqarlar tərəfindən edilən işgallardan qorumaq üçün qüllələr, qapılar, qalalar, xəndəklər və hərbi yol ilə tam tikilmişdir. Divarın mərkəzi bölməsində 250 m (820 ft) ilə 300 m (980 ft) ölçülü düzbucaqlı castrum mövcud idi.

Təsirliyi

Divarın yalnız məhdud təsirə malik olduğu məlumdur və Konstantinopola hücum edən müxtəlif qruplar onu bir neçə dəfə keçmişdir, çünki möhkəmliyin uzunluğu məhdud qoşunla tam müdafiə edilməsini çətinləşdirirdi və həm də divarın tələsik tikilməsi səbəbindən kifayət qədər güclü olmaması da buna səbəb olmuşdur.

Divar 7-ci əsrdə tərk edildikdən sonra, onu saxlayıb təmir etmək çətinliyi səbəbindən dağılmağa başladı. Əsrlər boyunca ümumi uzunluğun yarıdan çoxu daşları digər yerli binalarda yenidən istifadə edildi. Şimal sektorunun meşəliklərində ən yaxşı qorunmuş vəziyyətdədir.