Ala-Kul

Het Ala-Köl (geromaniseerd: Ala-Kul) is een door een natuurlijke rotsdam ontstaan meer op de noordelijke helling van het Terskey Alatau-gebergte, in het district Ak-Suu van de Issyk-Kulregio in Kirgizië. Het meer ligt in een nauwe kloof aan de rechterzijde van de Karakol-vallei. Het meerbekken ligt op een hoogte van 3.532 m boven zeeniveau. Een kleine beek, gevoed door een gletsjer, stroomt het meer in. Het meer is 2,8 km lang en 600-700 m breed. De oppervlakte bedraagt 1,5 km². Het behoort tot het type gedamde meren. Water uit het meer sijpelt onder de natuurlijke dam door en stroomt vervolgens de rivier Karakol in.

Geschiedenis

Een Russische reiziger genaamd Putimtsoff was in 1811 de eerste die het meer bewust bezocht. Hij gaf er een goede beschrijving van, waarbij hij de rotsen in verschillende kleuren in het meer en de felle winden rond het meer vermeldde. Dertig jaar later verkende Alexander von Schrenk het meer en zijn omgeving.

Letterlijk zou de naam Ala-Köl 'bontgekleurd meer' betekenen, al ontleent het zijn naam waarschijnlijk aan het verder noordelijk gelegen Ala-Taugebergte.