Arycanda

Arycanda of Arykanda (Oudgrieks: Ἀρύκανδα of Ἀρυκάνδα) is een oude Lycische stad, voormalig bisschopszetel en huidige katholieke titulaire zetel in de provincie Antalya, in de Middellandse Zeeregio van Turkije.

Arykanda was een rijke maar afgelegen stad, gebouwd op vijf grote terrassen hoog op een berghelling, en ligt vandaag in de buurt van het kleine moderne dorp Aykırıçay aan de weg Elmalı-Finike.

De uitstekende staat van bewaring is te danken aan de afgelegen locatie en de vroege verlating van de stad. De vindplaats is deels opgegraven en gerestaureerd door een team van de Universiteit van Ankara.

Late bronstijd

Arycanda wordt beschouwd als een van de oude Lycische steden, omdat de naam eindigt op -anda, wat wijst op een Anatolische oorsprong die teruggaat tot het 2e millennium v.Chr.

IJzertijd

De oudste overblijfselen en vondsten uit de stad dateren uit de 6e of 5e eeuw v.Chr. Archeologisch bewijs wijst erop dat de plaats in de derde eeuw v.Chr. tot stad uitgroeide, toen er typisch Griekse monumenten verschenen, zoals een agora, een bouleuterion, een klein stadion, tempels en uiteindelijk een prachtig theater.

Romeinse periode

De stad bereikte haar grootste bloei in de Romeinse periode. Men neemt aan dat de rijkdom voortkwam uit doorgaande handel en houtkap in de nabijgelegen bossen. De stad had geen stadsmuren ter verdediging, alleen een enkele wachttoren op het hoogste punt, die mogelijk een defensieve functie had.

De stad werd zwaar beschadigd door een aardbeving in de 3e eeuw na Christus, waarna ze deels werd verlaten, al bleven sommige delen bewoond en bloeiend. Er werden vroegchristelijke basilieken gebouwd tot in de Byzantijnse tijd van de 6e eeuw, toen de nederzetting verhuisde naar een nieuwe locatie ten zuiden van de huidige weg, in de archeologische literatuur Arif (of Aruf) genoemd (om haar te onderscheiden van de oudere vindplaats).

Bezienswaardigheden

De akropolis herbergt hellenistische en oudere overblijfselen van de vindplaats, waaronder de tempel van Helios, het bouleuterion, het prytaneion, de bovenagora met haar winkels, en verschillende opgegraven huizen.

De benedenstad bevat de meeste Romeinse overblijfselen.

Daaronder vallen:

Zeven badhuizen van verschillende grootte. Een monumentaal badcomplex op het laagste terras, met zijn reeks bogen nog bijna volledig intact, maakt deel uit van hetzelfde complex als het gymnasium. De baden waren mogelijk een trekpleister voor toeristen van de kust die naar de stad kwamen om te verkoelen, want de bevolking was te klein voor zoveel baden.

Een aquaduct voerde water van de berg Bey Dağ naar de baden.

De benedenagora, waarvan enkele winkels in het oostelijke deel nog te zien zijn. Ze is breed en vlak, ligt ten zuiden van het odeon en werd aan drie zijden omsloten door een portiek. In het midden liggen de overblijfselen van de Tyche-tempel.

Een theater, in uitstekende staat, gebouwd in de 1e eeuw v.Chr. Het telt 20 rijen zitplaatsen, verdeeld over 7 secties. Aan de rand van elke rij bevinden zich gaten die werden gebruikt om beschermende zonneschermen te ondersteunen.

Het odeon, uit de 2e eeuw na Christus. De hoofdingang ligt aan de zuidzijde, via een drievoudige poort. Dit was ooit een zeer rijk versierd gebouw: het interieur was bekleed met orthostaten en de muren, het orchestra en de zitplaatsen waren ooit bedekt met gekleurd marmer. Een tijdens de opgravingen boven de poort gevonden blok, nu te zien in het Archeologisch Museum van Antalya, draagt een portret van keizer Hadrianus.

Een stadion uit de hellenistische periode, gelegen boven het theater, in de vorm van een looppiste met zitplaatsen aan slechts één zijde. Het is kleiner dan een gewoon stadion en meet 106 m lang en 17 m breed.

Een tempel gewijd aan de vergoddelijkte keizer Trajanus.

Twee necropolen. Die bij de ingang van de vindplaats is zeer interessant door haar reeks rijk versierde grafmonumenten. De oostelijke necropolis bevat monumentale tongewelfgraven, tempelgraven en sarcofagen, terwijl de westelijke necropolis uit de rots gehouwen graven en tongewelfgraven bevat.

In de oude stad zijn minstens vier laat-Romeinse, rijke woonhuizen gevonden, waarvan de eigenaars tot de bevoorrechte klasse behoorden. In 2017 werd een representatief Romeins huis met uitzicht over de stad ontdekt, met acht grote vertrekken en daterend uit de 5e eeuw na Christus, dat in 435 door brand werd verwoest. Het omvat een privébad en ook een commercieel openbaar bad dat toegankelijk was voor betalende klanten. Er was ook een zwembad met uitzicht in de binnenplaats. De naam van de eigenaar, Pierus, werd aangetroffen op een vloermozaïek.

Voormalig bisdom

Omdat het in de Romeinse provincie Lycia lag, was het bisdom van Arneae een suffragaanbisdom van de metropolitane zetel van Myra, de hoofdstad van de provincie. De akten van het Tweede Concilie van Nicea (787) werden namens de afwezige bisschop van Arycanda ondertekend door zijn diaken Petrus. Een andere bisschop van Arycanda, Theodorus, nam deel aan het Photiaanse Concilie van Constantinopel (879).

Titulaire zetel

Arycanda is niet langer een residentieel bisdom, maar staat vandaag bij de Katholieke Kerk geregistreerd als titulaire zetel.

De zetel is momenteel vacant. Sinds het bisdom in 1921 nominaal werd herstelt - tot 1925 onder de naam Aucanda/Ascanda - had het de volgende titularissen, allen van de laagste (episcopale) rang:

Sotero Redondo Herrero, Orde van Augustijnen (O.E.S.A.) (1921.06.16 – 1935.02.24)

Anunciado Serafini (1935.05.11 – 1939.06.20)

Jean Larregain (甘有為), Missiegenootschap van Parijs (M.E.P.) (1939.06.13 – 1942.05.02)

Joseph Martin Nathan (1943.04.17 – 1947.01.30)

Antônio Maria Alves de Siqueira (1947.05.10 – 1957.07.19) (later aartsbisschop)

Francisco Ferreira Arreola (1957.12.21 – 1960.08.01)

Benito Epifanio Rodríguez (1960.09.23 – 2001.02.15)