Hurman Castle

Hurman Kalesi is een Byzantijns-Seldschukische vesting in het zuidelijke Centraal-Turkije. Het was tijdelijk het dominante kasteel van het Byzantijnse thema Lykandos.

Ligging

Het kasteel staat in het district Afşin van de Turkse provincie Kahramanmaraş, ongeveer 25 kilometer ten noorden van Afşin en 100 kilometer ten noorden van de provinciale hoofdstad Kahramanmaraş, boven de vallei van de Hurman Çayı. Deze rivier was al in de antieke tijd, samen met de erlangs lopende weg, een belangrijke verkeersroute die Cappadocië in het westen via de bergketens Dibek en Binboğa Dağları verbond met Zuidoost-Anatolië en Syrië. Hij stroomt ten zuiden van het kasteel door de vlakte van Elbistan, waar hij uitmondt in de Ceyhan, wat de vesting een strategische sleutelpositie over de vlakte gaf.

Geschiedenis

De bouwdatum van het kasteel is niet bekend, de oorsprong wordt vermoedelijk in de Byzantijnse tijd geplaatst, muntingevonden wijzen zelfs op een Romeinse periode terug. In de 10e eeuw lag het in het omstreden grensgebied tussen het Byzantijnse Rijk en de Arabieren (al-ʿAwāsim). Na een herovering door de Armeen Melias voor Byzantium werd het kasteel in 911 opnieuw versterkt en werd het de hoofdvestiging van het in 916 gestichte thema Lykandos. Toen vanaf de 12e eeuw de Seltsjoeken de regio beheersten, werd het kasteel grondig herbouwd, zodat de tegenwoordig zichtbare bouwwerken grotendeels uit deze periode stammen. Onder Ottomaanse heerschappij werden in de 17e en 18e eeuw opnieuw verbouwingen aan de vesting uitgevoerd. In Byzantijnse tijd had de vesting de naam Romaina, de Arabische naam was Hisn ar-Rummān.

Opbouw

Het kasteel ligt op een rots die naar het zuidwesten afloopt richting de rivier en heeft een vrijwel rechthoekige grondplan van ongeveer 80 × 50 meter. De omvattende muren van grote, meerkleurige blokstenen zijn met hoogtes van soms meer dan tien meter bewaard gebleven. De muren bevatten acht bastions. De hoofdingang lag in het westen, waar vermoedelijk ook het bij het kasteel behorende dorp Sobagena zich bevond. Achter de ingang werd in Seltsjoekse tijd een tweede muur met een extra poort gebouwd. De oostzijde had eveneens een ingang. Van de gebouwen in het binnenste van het kasteel zijn alleen nog funderingsresten zichtbaar, waarvan de functies niet meer te duiden zijn.