Soproni Múzeum

Het museum van Sopron heeft in de stad en omgeving twaalf gebouwen met veertien tentoonstellingen (bijvoorbeeld in de Tűztorony is geen tentoonstelling, maar in het Fabricius-huis zijn er drie). Het centrale gebouw staat in het Storno-huis op het Hoofdplein.

Geschiedenis

In 1867 werd in Sopron de Archeologische Vereniging opgericht, het jaar daarna het museum. Het Stads Museum had tot 1913 geen vaste locatie; toen werd het in het Lenck-landhuis geplaatst (waar nu de volkskunde-tentoonstelling is). Vanaf de jaren zestig van de twintigste eeuw werd het uitgebreid met nieuwe gebouwen en collecties.

Tentoonstellingen

Op de eerste verdieping van het Storno-huis is de plaatselijke geschiedenis-tentoonstelling te zien, op de tweede verdieping de Storno-collectie.

In het Fabricius-huis zijn drie tentoonstellingen: de Romeinse steengroef, de archeologie en de burgerwoningen.

Op de voormalige locatie van de Witte Engel Apotheek is een apotheekmuseum ingericht.

In de gedeeltelijk gerestaureerde Oude Synagoge is een tentoonstelling over de geschiedenis van de Joden in Sopron geplaatst.

De in het Lenck-landhuis ingerichte volkskunde-tentoonstelling is vanwege renovatie (zomer 2007) niet te bezoeken.

Op de plek van het Broodmuseum stond al in de zestiende eeuw een bakkerij.

Bij het museum van Sopron hoort ook de Mithras-tempel van Fertőrákos en het Mijnbouwherinneringsmuseum van de Brennberg-mijn.

Plaatselijke geschiedenis-tentoonstelling

Op de eerste verdieping van het Storno-huis is de tentoonstelling 'De moderne geschiedenis van de stad Sopron en de graafschap Sopron' te zien. Historische herinneringen en documenten over de nieuwe en recentste geschiedenis van Sopron en het graafschap worden sinds 1867 verzameld. Terwijl andere gebieden in de zestiende eeuw werden verwoest door de strijd tegen de Turken, ontwikkelde zich in Sopron, beschermd door de stadsmuren, een bruisende ambachtelijke industrie, wat de rijke, hoprijke inhoud van de eerste twee zalen laat zien. Deze harmoniseren met voorwerpen die de burgerlijke levensstijl oproepen: meubels, kleding, schilderijen. De volgende zalen verzamelen documenten en voorwerpen van de ontwikkeling van de burgerlijke economie en cultuur; vervolgens volgen de documenten over de opkomst van de fabrieksindustrie rond de overgang van de 19e naar de 20e eeuw (koolmijnbouw in Brennberg en enkele fabrieken in Sopron). De laatste zaal is de herdenkingsruimte van kunsthistoricus dr. Endre Csatkai. (Alleen te bezoeken met een rondleiding die elk half uur vertrekt.)

De Storno-collectie

De collectie van de voormalige eigenaar van het huis werd op de tweede verdieping geplaatst. De in 1850 uit Beieren naar huis teruggekeerde oude Storno Ferenc (1821–1907), schoorsteenveger, schilder, kunstrestaurator, begon in de jaren 1850 overal waar hij als restaurator werkte antiek te verzamelen. De collectie werd door zijn zonen uitgebreid, en zij richtten er het huismuseum van op.

De inrichting van het huis werd bepaald door de oudere en jongere Storno Ferenc: zij kochten, ontwierpen en schilderden de meeste kunstvoorwerpen. In de hal zien we wapens, kisten, kistjes en documenten over de familiegeschiedenis. De eetkamer, kleine kamer, balkonkamer, slaapkamer en salon zijn allemaal vol met kunstvoorwerpen. De donkere verf van de kamers, de door de Storno’s ontworpen en geschilderde glasramen en plafonds, de versierde deurkozijnen gaven al bij hun ontstaan een antieke sfeer.

Aan de muren, tussen portretten en schilderijen van familieleden, zien we schilderijen en kopieën uit de 18e‑ en 19e eeuw. Talrijke porselein, glas en metalen gebruiks- en decoratieve voorwerpen werden op het meubilair en in de kasten geplaatst.