Alâeddin Sinop Mosque

De Alaaddin-moskee (Turks: Alâeddin Camii) is een historische moskee in de stad Sinop, in de Turkse provincie Sinop.

Geografie

De moskee ligt in het centrum van het Sinop-schiereiland. Ten noorden van de moskee ligt een ander historisch gebouw, de Pervane-medresse.

Geschiedenis

Sinop was in de middeleeuwen een belangrijke havenstad aan de Zwarte Zee. In 1214 werd de stad ingenomen door de Seltsjoek Kaykaus I. De moskee werd in de jaren 1220 in opdracht gebouwd van zijn broer Alaattin Keykubad I. De toezichthouder van het moskeegebouw was atabeg Esedüddin Ayas, de voormalige bey van de Artukiden (een Anatolisch beylik), die na een staatsgreep uit zijn beylik was gevlucht en bij de Seltsjoeken zijn toevlucht had gezocht. Nadat Manuel I van Trebizonde Sinop had ingenomen, werd echter het grootste deel van de moskee afgebroken. In 1264 werd de Turkse heerschappij hersteld, en in 1267 liet de Seltsjoekse vizier Pervâne de moskee herbouwen. De stad kwam onder het bestuur van de Candar-dynastie te staan, en in de jaren 1340 liet İbrahim van Candar in de noordoostelijke hoek van de binnenplaats van de moskee een grafmonument bouwen. In 1385 liet Celaleddin Bayezid van Candar de moskee uitbreiden. Sinop en de rest van de Candar-gebieden werden in 1461 bij het Ottomaanse Rijk ingelijfd. Onder Ottomaanse heerschappij onderging de moskee meermaals een restauratie. In de jaren 1850 liet Tufan Pasha, de Ottomaanse gouverneur van Sinop, de moskee herstellen na een aardbeving die schade had toegebracht aan de koepel. De meest recente restauratie van de moskee vond plaats in 2008.

Gebouw

Het gebouw van de moskee heeft een grondoppervlakte van 66 x 22 m² (216 x 72 ft²), en de binnenplaats beslaat 66 x 44 m² (216 x 144 ft²). De rechthoekige plattegrond van het moskeegebouw verschilt sterk van latere Ottomaanse moskeeën. De binnenplaats van de moskee wordt omringd door 12 meter (39 ft) hoge muren. Er zijn drie poorten: in het westen, in het noorden en in het oosten. In het midden van de binnenplaats bevindt zich de shadirvan, de wasfontein die voor elke moskee onmisbaar is. De moskee heeft drie hoofdkoepels en twee kleinere koepels. Tijdens de restauratie in de jaren 1860 werd de oorspronkelijke marmeren minbar van de moskee naar Istanbul gezonden. De huidige houten minbar is een latere toevoeging.