Myrina

Myrina (Oudgrieks: Μυρίνα) was een van de Aeolische steden aan de westkust van Mysia, ongeveer 40 stadiën ten zuidwesten van Gryneion. Het voormalige bisdom is nu een Latijns-katholieke titulaire zetel.

Men neemt aan dat de vindplaats zich bevindt bij het huidige Sandarlık, aan de mond van de Koca Çay, nabij de plaats Aliağa in de provincie İzmir, in de Egeïsche regio van Turkije, dicht bij Kalavasari.

Geschiedenis

Men zei dat de stad vóór de andere Aeolische steden werd gesticht door een zekere Myrinus, of door de Amazone Myrina. Artaxerxes schonk Gryneion en Myrina aan Gongylos, een Eretriër die uit zijn geboortestad was verbannen omdat hij de belangen van Perzië had bevoordeeld.

Myrina was een zeer sterke, al niet erg grote plaats, met een goede haven. Plinius de Oudere vermeldt de faam van haar oesters en dat de stad de bijnaam Sebastopolis droeg, terwijl ze volgens Syncellus ook Smyrna werd genoemd. Een inscriptie (Bulletin de correspondance hellénique, V, 283) vermeldt dat Myrina in de 3e eeuw v.Chr. deel uitmaakte van het koninkrijk van de Attaliden. Enige tijd werd Myrina bezet door Filips V van Macedonië, maar de Romeinen dwongen hem de stad te ontruimen en verklaarden haar vrij. Onder Romeins bestuur was Myrina onderdeel van de Romeinse provincie Asia Prima. De stad werd tweemaal zwaar getroffen door aardbevingen: een eerste keer onder Tiberius, bij welke gelegenheid ze vrijstelling van belastingen kreeg wegens de geleden schade, en een tweede keer onder Trajanus. Beide keren werd de stad herbouwd en ze bleef tot laat in de oudheid bestaan. Het was de geboorteplaats van Agathias, een Byzantijnse dichter en historicus uit de 6e eeuw. Myrina sloeg in de oudheid munten, waarvan er enkele bewaard zijn gebleven. Rond 20 na Christus sloeg Myrina een munt ter gelegenheid van de verloving van Claudius Drusus, zoon van de latere keizer Claudius, met een dochter van Sejanus, bevelhebber van de praetoriaanse garde onder Tiberius.

Overblijfselen

De vindplaats van Myrina werd ontdekt bij de mond van de rivier die in de oudheid de Pythicos heette, waarvan de afzettingen de vroegere stadshaven hebben bedekt. Opgravingen (1880–1882) brachten ongeveer vierduizend graven aan het licht, daterend uit de laatste twee eeuwen v.Chr., waarin talrijke voorwerpen werden gevonden die de goden van het Griekse pantheon voorstellen, evenals kinderspeelgoed, reproducties van beroemde kunstwerken enzovoort: de meeste hiervan zijn vandaag te zien in het Louvre. Archeologe Dorothy Burr Thompson voerde een studie uit naar de 117 hellenistische terracotta beeldjes uit Myrina die zich in het Museum of Fine Arts in Boston bevinden.

Kerkelijke geschiedenis

Onder Romeins bestuur maakte Myrina deel uit van de Romeinse provincie Asia Prima, en het bisdom was een suffragaanbisdom van de metropolitane zetel van de hoofdstad Efeze. De namen van enkele van haar bisschoppen zijn bekend: Dorotheus (431), Proterius (451), Johannes (553) en Cosmas (787).

Het bisdom bestond nog als residentiële zetel in de 14e eeuw, maar werd daarna opgeheven.

Titulaire zetel

Het staat nu op de lijst van titulaire bisdommen van de Katholieke Kerk, nominaal herstelt in de 18e eeuw.

De zetel is vacant. Ze had de volgende titularissen, allen van de laagste (episcopale) rang:

Matthaeus Prichard, Recollecten (O.F.M. Rec.) (1713.09.20 – 1750.05.22)

Karl Aloys von Königsegg und Rothenfels (1770.03.12 – 1796.02.24)

John Ryan (1825.09.31 – 1828.03.17)

Pietro India (1836.02.01 – 1837?)

François-Alexis Rameaux (穆導沅), Vincentianen (C.M.) (1838.12.11 – 1845.07.14)

Pierre Lavaissière (石伯鐸), C.M. (1846.03.27 – 1849.12.19)

Raffaele Bacchettoni (1880.12.13 – 1881)

Giovanni Rosati (1882.03.30 – 1884.03.14)

Joseph-André Boyer (包), Missiegenootschap van Parijs (M.E.P.) (1886.04.13 – 1887.03.08)

Isidorus Barriga (1890.06.26 – 1894?)

Maximilian Gereon Graf von Galen (1895.07.16 – 1908.11.05)

Joseph Gaudentius Anderson (1909.04.29 – 1927.07.02)

Edward John Galvin (高爾文), Missiegenootschap van Sint-Columban (S.S.C.M.E., stichter) (1927.07.14 – 1946.04.11), als eerste apostolisch vicaris van Hanyang (China); voorheen eerste apostolisch prefect van Hanyang (1 november 1924 – 14 juli 1927), later eerste bisschop van Hanyang (11 april 1946 – 23 februari 1956)

Alfred-Jean-Félix Ancel, Prado (1947.02.17 – 1984.09.11)